gidesim var

nereye olduğunu bilmiyorum ya da ne ile gideceğimi.sadece gitmek istiyorum.uzaklara,çok uzaklara,hiç bilmediğim,yeni uzaklara...

değişim

sadrettin
sen çok değiştin
adın bile ahmet'ti
senin

                       cihan demirci-çıkışlar arka kapıdan

yine yollara düşmek

 

saatlerce koltuk da oturmak, bi süre sonra malum bölgede düzleşme olması, uykunuz gelse bile uyuyamamak, gece mola verildiğinde ölümüne üşümek...vb. hepsini geçtim de şu yollarda dinlenilen müziklerin mantığı nedir yaa??? otobüs firmaları özellikle mi seçer onları? kendimi şimdiden melankoliye hazırlamalıyım zira 16 saat uzun bi süre !!! 

 

 

ben alışamam hiçbir şeye

alışmamalıyım da

belki sana değil ama

bu düpedüz ihanet bana...

bi acayip tuhafım şu günlerde...

sanırım ben gitmelere hiç alışamayacağım. bi parçamı hep unutuyorum unuttuğum yerlerde ve sonunda bitmekten korkuyorum. kalsam ne olur ki sanki? okuyup da büyük adam nasıl olunur onu bile bilmiyorum ki? ama bunu ebeveynlerime söylediğimde ''biz de özlüyoruz ama gitmelisin.hem çok çabuk geçiyor zaman bi bakmışsın okul bitmiş yine hep beraberiz'' diye öğüt veriyorlar. ama ben de zaten bu yüzden kalmak istiyorum. zaman çok çabuk geçiyor. kaçırdığım gülüşler, gözyaşları, tebrikler birikiyor bi taraflarda.

bi de şu bavul hazırlama işi var mesela. her şeyi götürmek istiyorum. elimden gelse babamla annemi de atacağım içine. tam 3 bavul zımazım doldu ama hala götürmek istediğim şeyler var dışarıda. çok zor yaa

.

bu arada yeri gelmişken bugün öğrendiğime göre zımazım diye bi kelime yokmuş. yani kimse bilmiyor. herkes bu kelimeyi kullanınca güldü ve bi kötü oldum yahu. ama sonra düşündüm de şu fani dünyada bi kelimem varmış benim. sadece benim. havalı aslında.

bi de bi de bi deee menekşemin minik minik yaprakları çıktı. çocuğum olmuş gibi sevindim. gözlerimde iki çipil yaş oluştu. annemlerin geldiğini gördüm sildim hemen. neyim ben şimdi? toprak ana mı oldum yoksa?

lise arkadaşlığı başkadır!

bu söz herkes tarafından söylenen,artık yiteeer yaa yine mi aynı laf dediğimiz ama sonunda çok doğru deyip hak verdiğimizdir. lise başkadır! arkadaşlar başkadır! lise arkadaşlığı süper ötesidir!!

kimileri okuduğunda 'abartmış yahu' diyecek ama en azından bizim için durum bu. biz kim miyiz? biz 12-c ahalisiyiz. biz hiç kopmadık birbirimizden mesela. mezuniyet töreni bizim için veda töreni değil oohh kopmaya geldik millet iyi organizasyon dediğimiz bir geceydi. herkes birbirini arar sorar  tatillerini gözler. buluşmalarımız çok acayiptir. hep aynı espriler gündeme gelir ama her defasında daha fazla reaksiyon alır. gittiğimiz mekanlarda hayvan gibi güldüğümüz için defalarca uyarılmışızdır. topluluğun yarısı anatomi yarısı teknik çizim konuşur sonuç olarak konu yine 'kamyoncu' diye adlandırdığımız fizik hocasına, 'tayyip çakması' celalettin hocaya, 'edebiyat devi' ne, 'eski boksör bozuntusu' almanca hocasına vs. ye gelir ve havaya girilir .birinin sıkıntısı hemen duyulur çare olmak için çabalanır. yeni yapılan manitalar haber verilir, tebrik edilir. bayramlarda, kandillerde, yılbaşlarında, doğum günlerinde mesajlar eksik edilmez.

uzun lafın kısası lise arkadaşlığı başkadır! onlar candır! onlar deniz kenarında yenilen simitle içilen çaydır, doyurucudur, keyif verir, susamlar dişlerin arasında girdiğinde çoğunlukla komiktir ve yüzlerdeki gülümsemedir :)

   

    küba ya gidelim ve kübaca konuşalım