*bütün kalmalarım 
                       esaslı bir gidii            
                                       i
                                        ii
                                          iiş  için.

bugünden dünkülere...

o değilde bu blog yazma işi iyice tatlı kraker gibi oldu. amacından saptı, beklentiyi karşılamıyor !

ah ne de güzel ağlar çocuklar !
utanmadan,sıkılmadan.
ileride bu gücün kaybolcağını ummadan.

ağla çocuk!
yapabiliyorken bunu,
katıla katıla ağla!
her damlada yıkan,yıka dünyayı!

en iyisi gitmek de,
                        nasıl??

üçnoktanınçokluğu

o değil de mutsuzluğum çok ağır. ama başkalarına yüklemeye de kıyamıyorum. ne de olsa az bi zaman değil geçirdiğimiz. o da elim gibi ayağım gibi hatta böbreğim gibi. sancılı ve dirençli.
şu günlerde satıra sığmayan o son harf gibiyim. bi şeyler gidiyor evet ama yolu sorgulamıyor. acaba önemli olan sadece gitmek mi? yaptığım geçmek mi geçiştirmek mi? üstelik çok ağır nefes alıyorum. zaten hiçbir paragfaf da bu şekilde başlamaz ki.
vakit geç oldu. nerdekiler bekler?

tımtım tımtım...

bayramda eve gittiğimde eski fotoğraf makinemizi buldum.tabi ki de hemencecik kimseye çaktırmadan bavula attım.gelince bi de baktım ki içinde tab edilmek üzere bekleyen fotoğraflar var.kim bilir hangi yılın anıları? çok heyecanlııııı. umarım çok fotoğraf yanmamıştır :))

gidesim var

nereye olduğunu bilmiyorum ya da ne ile gideceğimi.sadece gitmek istiyorum.uzaklara,çok uzaklara,hiç bilmediğim,yeni uzaklara...