elde kalan = suskunluk

özlemek bir fincan karadut çayı bugünlerde...

mevsimler çabuk döner. peki sen?

sevgi ve dostluk

kavgayı, bir yaprağın üzerine yazmak isterdim sonbahar gelsin yaprak dökülsün diye

öfkeyi, bir bulutun üzerine yazmak isterdim yağmur yağsın bulut yok olsun diye

nefreti, karların üzerine yazmak isterdim güneş açsın karlar erisin diye

...ve dostluğu ve sevgiyi, yeni doğmuş tüm bebeklerin yüreğine yazmak isterdim onlarla birlikte büyüsün bütün dünyayı sarsın diye

                                                                         yılmaz güney

herkesbirgünhoşçakaldemekiçingelir.

bir tutam eski

      hani her sene anneler '' eveeet eski ne varsa hepsini ayıklayın atıyoruuz'' derler ya ben de işte o annelere karşı duran en sağlam insanım sanırım. şöyle ki ilkokuldaki defterlerimi bile saklıyorum. ama ne yapabilirim? onlar benim hatta onlar ben'im!

      bazen oturup tek tek inceliyorum onları. çok komik şeyler buluyorum sıklıkla. bazen de duygulanıyorum. ama bazen:) uzun süreli duygusallıklar benim bünyeye ters. geçenlerde lise1 den kalma bi defter çarptı gözüme. o zamanlar ne acayip şiirler yazıyormuşum ben. aman yarabbi! sanırsınız menapoza girmişim, bu durumun sonucu eşim tarafımdan aldatılmışım, çocuklar uzakta okuyor, şu hayatta tek başıma kalmışım falan filan. yahu akıllara zarar. düşünüyorum da ben galiba yıllar geçtikçe daha da çocuklaşıyorum. yoksa benjamin button mıyım la ben?? neyse yine devreler yandı. görüşürüz...:)

başbelasıııı

    kim mi başbelası? tabi ki de abim. yahu kaç yaşına geldi hala çocuk. sanırım bizim ailenin genel durumu bu.
    neyse ben hemen durumu anlatim. geldi yanıma dün yalvardı yakardı ille telefonumu istedi. kendi telefonu da çok güzel ama şarjı çabuk bitiyormuş. ben de genç delikanlı çocuk alsın bari bikaç saatliğine gezsin tozsun dedim. ama sadece 'birkaç saatliğine' . ilerleyen dakikalarda anladım ki kendi telefonumdan başkasında yapamıyorum. adeta onu aldatmışım hissine kapıldım bi an. sonra yatmadan önce bir kağıda not yazdım ve  başucuna bıraktım.-kendileri biz yattıktan sonra gelir de- . notun içeriği fazlasıyla tehditkar olduğundan sabah telefonuma kavuşma heyecanıyla uyandım ki ne göreyim?? not ve başbelasının başbelası telefonu aynı yerde. çıldıracaktım!
    şimdi 2. tehditime rağmen hala ortalarda yok. yahu bi de telefon elden gittikten sonra kendimi acayip önemli hissetmeye başladım. sanki her an beni biri arayacak ama ulaşamayacakmış gibi. hal böyle olunca da başbelasına olan öfkem daha da artıyor. benden günah gitti arkadaş. bu gece çok pis bi tuzak kurcam ona. Yaşasın Kötülüüükkk!!!!

geveZEy

siz hiç nefes almaya fırsat bile bulamayacak kadar çok konuşan hatta çok konuştuğu için başına ağrılar giren birini gördünüz mü? ben gördüm. bizzat her gün kalktığımda aynada selamlaşırız.

küçüklüğümden beri böyleyim ben. misafirliğe falan giderdik. ben tabi teyzelerin yanında ilk izlenim sağlam olsun diye önce bi suspus olurdum. sonra bi fırsatını buldum mu sn. de 10 kelimeye çıkan hızla konuşurdum. az önce 'ay ne hanım kız bak şükriye hiç sesi çıkmıyor' diyen teyze baş ağrısı ilacı falan arardı. bi keresinde de anasınıfındayım halil diye yaramaz bi çocuk vardı onun velisi sınıfa gelmişti. öğretmenimiz annesine hava olsun diye halil'e '10 a kadar say da annenler görsün'  der demez ben atlamıştım ' ben 100 e kadar sayabiliyorum başladım bile bakın 1,2,3,4....98,99,100 ' öğretmenimiz kalakalmıştı sonra da 10 gün izin aldı okuldan. bi keresinde de abimin sınıfını basıp konuşup konuşup çıkmıştım sonradan öğrendim ki hocaları içerdeymiş duyunca azıcık utanıp bi hayli gülmüştüm.

ay fark ettim de yine çok konuştum. yazarken bile gevezeyim. yapcak bi şey yok !!!

annem...!

bugün oturuyoruz annem anlatmaya başladı
- *hani bi kız vardı.
   *tuğba ekinci değil de diğeri.
   *hani siyah saçlı.
   *geçenlerde gece kulübünden çıktı.
   *yanında sarı ünlü kız vardı.
   *ibrahim tatlıses'in de gözdesiydi hani.
-...........
-tanıyamadınız mı hala???
-vallahi çıkaramadık bayaa da ipucu verdin ama maalesef.s
-allah allaaaahhh!
- eee nolmuş ki?
-çok yaşlanmış :(